• 2.04.2022 11:24

Çocuklar bu kirli Dünya’nın hep kahrını çeken masum canlılar.

Meslek hayatımız gereği birçok masumun büyüklerin kirlettiği Dünya’da, hayatta kalkma mücadelesine defalarca tanık olduk.

Kiminde kural tanımaz sürücünün neden olduğu kazalarda ailesini kaybeden minikleri, kiminde para hırsı ile minik çocuğunu sokakta çalıştıran anne ve babaları…

Hepsinde amaç belli, kuralları yok sayan, kural tanımazlıklarının bedelini çocuklarına ödeten büyükler.

Ama hiç birisi geçen hafta çektiğimiz haber kadar acıtmadı içimizi.

Bir ihbar üzerine gazeteci arkadaşım Tezcan Solmaz ile birlikte gittik Beyciler Mahallesindeki habere.

Gittiğimizde her şey normaldi.

Bir çöp ev haberi…

Son dönemde sık sık karşılaştığımız, içinde ev sahibinin çöpleri karıştırarak topladığı ya çöpler yada geri dönüşüm maddelerini biriktirmesi olarak düşündük.

Evin içine girdik.

O kötü koku içinde haberimizi çektik. Kötü koku içinde bir ara evde nefes bile akamadık. Ama mesleğimiz dedik. Ta ki evin içinde küçük çocuklar olduğunu öğrendiğimiz ana kadar.

Yaşları 9 ile 12 arasında değişen 3 küçük çocuk…

Çöp evde, insanların nefes bile almakta zorlandıkları o evde 3 masum çocuk.

Okulda olmaları gereken, arkadaşlarıyla oyun oynamaları gereken zamanda, evde nefes bile almanın çok zor olduğu o evde anneleriyle birlikte yaşıyorlardı.

12 yaşındaki en büyükleri okuldaymış ama diğer ikisi,

O diğer ikisi insanların yaşayamayacağı ortamda yaşama tutunmaya çalışıyorlar,

Ayakkabı ile bile basılamayacak kadar kötü durumdaki yatakta yatıyorlardı

Asıl acı olan tarafı ise aile büyüklerinin hemen o evin üst katında kalması ve buna rağmen o çocuklardan bihaber olmaları

Bu insanın canını çok ama çok yakıyor

İnsanlığımızdan utandığımız andı o anlar,

Bu şehirde hemen hemen her gün haber yaptırmak için sosyal medya hesaplarında

Yaptıkları yardımları boy boy paylaşan yardım dernekleri yoktu

O masumların evinde

O mahallenin din görevlileri de yoktu orada,

O mahallenin muhtarı da yoktu,

Yani velhasılı kelam o evde insanlık yoktu

Hem Tezcan arkadaşım hem de ben o manzarada perişan olduk,

O manzara günler geçmesine rağmen bir türlü aklımdan çıkmıyor

Nasıl bu hale geldiğimizi sorgulatan, vicdan sahibi herkesin ama herkesin başını önüne eğip düşünmesi gereken bir tablo

Komşusu açken tok yatmayan toplumdan

Mahallesinde, sokağında çöp evde yaşayıp, okula giden

Geleceğini kurtarmaya çalışan 3 çocuk ve onlara annelik yapmaktan uzak bir kadın

O mahallenin imamı, müezzini, muhtarı, komşuları,

Hadi geçtik onları çocukların öğretmenleri

Yani demem o ki

İnsan meslek sahibi olur ama sorumsuzluk had safhaya ulaşmışsa

İnsani değerlerini yitirmişse değil meslek sahibi olmak

Büyük olmak bile bu Dünya için zulümdür bazen

İşte bütün bu olumsuzluklar içinde 3 kardeş

Devletin şefkatli kollarında artık

Diğerleri mi

Muhtarı, imamı, müezzini, komşuları, aile büyükleri, çocukların öğretmenleri

O çocukların dünyasına göremeyen kim varsa

Herkes

Bu sorumluluğunu alamadığınız tek derdi para olan mesleklerinizi icra ederek

Detaylarını göremediğiniz kendi dünyanızda

Huzurunuz varsa mutlu mesut yaşayın

O manzarayı gördükten, biz o haberi çektikten sonra

Siz ister sağlıkla kalın ister kalmayın