“Bir köpeğin dostluğu, bir dostun köpekliğinden iyidir”
...
Ne garip ve ne acı değil mi... Köpeğin dostluğu...  Köpek dost, it düşmandır ama.

Aynı aile sayılsalar da, it biraz gelişmemişidir. Mesela Köpek, başka bir köpeği ısırmaz, korur, sever, yardım eder. Ama it, saldırır, parçalar, hayat hakkı tanımaz.

Bu yüzden insanoğlu da en yakın dostunun düşmanını sevmez, onu hakaret sözcüğü olarak kullanır.”it” diye aşağılar

Bende burada birilerine it kadar bile olamıyorlar diye seslenmek istiyorum.

Daha ağır bir hakareti varsa onu da ekliyorum.

İnsanın sabrı taşar ya bazen, gözü görmez.. Kusura bakmayın şu an öyleyim.

Üç yıldan beri bu birileri benimle çok uğraşıyor. Bunların yüzünden iki yıldan beri valilik ile aram açıldı. Sonuçta mağduriyete uğratıldım.

Şimdi de, matbaa binam ile uğraşıyorlar.

Belediyeye şikayet ettiler, Savcılığa şikayet ettiler, Vee,  belediyeyi de içişleri bakanlığına şikayet ettiler. Hakkımda işlem yapmıyor diye.

Bunlar belediyenin dostu biliyormusunuz. Yaranmak ve menfeatlenmek için neredeyse sokakları yalayıp temizleyecekler. Ama “Düzce belediyesi depremden bu yana şehir içindeki prefabrikleri yıkmıyor. Özellikle Damla Gazetesinin prefabrik binasına, ayrıcalık gösteriliyor” gibi ifadelerle kullanıyorlar. Gözleri o kadar dönmüşki belediyeyi şikayet ettiklerini dahi bilemiyorlar ve yaladıkları sokağı pisliyorlar.

Bunlar, Damla Gazetesi’in o prefabrik (!) dedikleri  binasının hukuki durumunu bile bilmiyorlar.

Bana karşı nasıl ne yapacaklarını şaşırdılar. Bir süre önce Düzce’deki bir görevli hakkındaki yazılarımıza, 14 dakika içinde 7 ayrı isimle ama aynı bilgisayardan sözde tepki gösteren ifadeler ile koruma çabası gösteren bunlar. Halkın tepkisi diye gösterecek ve o kişiye “Bak halk senin yanında” diyecekler.

Sözde bana “Menfeat sağlayamadığın için bunları yazıyorsun” derken, menfaalendikleri kişiyi  koruma çabasına girdiklerini fark edemeyecek kadar cahil ve aptal  bunlar. Ve şerefsiz..

Çünkü, bunlar menfeatleri için onurlarını bile satıyorlar. Nasıl el pençe durduklarını, o kişilerin havlularını bile kuruttuklarını bilmeyen var mı.

İt, evet bunlar “it” bile olamaz…

Ağızlarındaki salyaları kafalarını sağa sola sallayarak etrafa saçtıktan sonra, bişey yokmuş gibi yollarına devam etmeleri doğal halleri bunların.

Kimler mi bunlar…

Yaptıkları için başkalarının adını kullanacak kadar korkak, yapmadık diye inkar ederek bunun için  yemin edecek kadar izansız, yüzüne karşı en ağır küfürleri savuranı sarılıp öpecek kadar da onurundan yoksun bunlar.

Deyimi bilirsiniz; Balık kavak ağacına çıkarsa.. diye. Olması imkansız şeyler için söylenir.

Düsiad’in geçen hafta içinde okuduğum bir haberinden aklıma geldi bu deyim. Yol istiyorlar. TEM’den organize sanayiye bağlantı yolu istek kervanına onlarında katıldığını üzülerek gördüm.

Celalettin Özdal’ı hatırlarsınız.  Kimilerine Düzce’nin en başarılı ve gelmiş geçmiş en iyi bürokratı. Onun döneminde başladı Organize Sanayi öyküsü.

Astaldi Firmasının Tem yolu yapımı için toprağını aldığı boş alana organize sanayi kurulması önerildi. Köstebek yuvası gibi arsa ne olacaktı tabi. Öneri kabul gördü. Arsa bedava idi, devri alındı. Parsellendi. Alan aldı, kalan parseller içinde organize sanayiye gelecek yatırımcılar arandı. Alt yapı için metrakaresine 5 dolar istenirken, daha sonra bu rakam 10 dolara çıkarıldı.

Derken, bağlantı yolu gündeme geldi. Sanayi arsaları cazip olacak kalan parseller satılacaktı bunun içinde TEM’den organize sanayi bölgesine bağlantı yolu yapılmalı idi. Ve Özdal, Düzce’den bir heyet ile Ankaraya gitti.

Yanındakilerden canlı dinledim. Celattin Özdal’ın Tem’den bağlantı yolu talebi, bakanı ve yanındakileri şaşkınlıkla birbirine baktırdı. “Bu adam ne diyor” der gibi.

Siyaset işte burada devreye giriyor. Teklifiniz güzel, bunu bir düşünelim gibi nezaketen bir cevapla heyet Düzce’ye döndü. Özdal, bu gafı ile belki de daha üst görevleri kaçırmış oldu.

Evet, uluslararası bir yoldan, şehir girişleri dışında ve karayollarının belirlediği dinlenme alanları dışında hiçbir yere giriş verilemezdi. Bugün de böyle…

Kaldıki, o günden beri, Düzce’ye giriş yolu verilmemişken, hala geçici giriş yolu kullanılırken, organize sanayiye  bağlantı istemek Balığı Kavak ağacına çıkarmak gibi bir şey…

Düsiad’ın bunu nasıl düşenemediğine şaşırdım doğrusu.

Ama, haklılar çünkü, yaklaşık 15 yıldan beri, herkes TEM’den bağlantı istiyor.

Birgün Düzce’nin en büyük sivil toplum kuruluşu olan Ticaret Odası başkanı ile bunu konuştum. Dediki, “Biz organizeye onayı alırsak, tabii ki Düzce bağlantısı yaptıktan sonra yan yollar ile bağlantı vereceğiz.”

Hala anlamadım. Organizeye onay alınacak, Düzce’ye bağlantı yapılacak ve yan yollar ile organizeye ulaşım sağlanacak.

Doğru,  bugün, Bayındırlık Bakanlığı teklife olumlu bakıyor, Karayollarından onay alınmış (!)…

Düsiad haklı, çünkü milletvekilleri de Sanayı Bakanını ve Karayolları Genel Müdürünü Düzce’ye davet edip yerinde inceleme yaptırmışlardı.

Bakan isteği haklı bulmuş, gerekenin yapılacağını söylemişti.

Peki, niye yapılmıyor.

Belli ki  balığın kavağa çıkması bekleniyor.