Bursa’dan da istediğimizi aldık




 

Pazar günü yine Bursa’daydık. Maçın oynanacağı stadı bulduğumuzda, bizim takım atak yapıyordu. Yanımdaki arkadaşlarla birlikte takımımızın atağını izlemeye koyulduk. Ceza sahasının sol tarafındaki topa 33 numaralı TAHİR müsait pozisyonda o kadar düzgün vuruyor ki sormayın. Top ağlara gittiğinde gayri ihtiyari hep beraber GOL  diye bağırıyoruz. Dile kolay Gol, Gol... Futbolun en büyük METVESİ. Niye bağırmayacağız. Rakibin sahasıymış, bana ne. Sopa yiyecekmişiz, oda ne? Stadda boş bulduğumuz bir kenara oturuyoruz. Bizi stadın kapısında karşılayan Yıllar önce Düzcespor’un Gol Krallığını kazanan Ahmet Kılıç. Oturtturuyor bizi koltuklara. Malum bizim takım belli. İçerde ve dışarda oynadığı futbol üç aşağı beş yukarı belli. Eh ev sahibi kendi sahasında mağlup. Saldırıyor bizim kaleye doğru. Onların bir kaç pozisyonu var. Oda normal. Devre sona ermek üzere. Rakibin frikik atışının kullanıyor 14 nolu futbolcuları. Öyle vuruyor ki sormayın. Top tam çataldan ağlarımızla buluşuyor. Bu golün santrası yapılmıyor. Düzcespor 1 – 1 Bursaspor.

İkinci yarı yine malum Düzcespor gol yememek için sahada. Rakipte gol atmak için...

Biz diğer maçlara göre biraz daha iyiceyiz. Maçın sonları geldikçe biz pozisyonlara girmeye başlıyoruz. Başlıyoruz ama gol atmamız zor. Hakem düdüğünü öttürüyor. Maç bitti diyor. Bursa 1 – Düzce 1. Eh tabi ki sevineceğiz. Arkadaşlar diğer maçların neticelerini alıyorlar. Sevincimiz KATLANIYOR.

Haydi çocuklar bu hafta daha çok çalışacaksınız. Kozan maçı sizin de bizim de en büyük MAÇIMIZ. 12. Adam... Siz hazır mısınız bu ÇOCUKLARI ALKIŞLAMAYA? Ben İhsan Çetin olarak HAZIRIM.

 


İlgili Etiketler

İlgili etiket bulunamamıştır.


Bu makale 11.04.2016 12:30:46 tarihinde eklenmiş ve toplam kere okunmuştur.



Okuyucu Yorumları